In het voorbijgaan

Verkenningen in natuurlijke en voormalige gecultiveerde landschappen.

Een aantal twee- en drieluiken onder de titel 'in het voorbijgaan' met twee of drie bij elkaar horende fotofragmenten.
De opnames zijn op één gevonden plek en vlak na elkaar in één beweging gemaakt.
Elk beeld toont een ander gezichtspunt, vanuit een iets verschoven kijkrichting.

Deze gecombineerde roerloze fotofragmenten maken een verplaatsing voelbaar, een beweging in ruimte en tijd.
De ogenschijnlijke herhaling nodigt uit tot langer en intenser kijken en vergelijken.
Ze confronteren met het zijn in het moment, in het hier en nu, binnen het voortschrijden van de tijd als een ongrijpbaar en onomkeerbaar proces. Er rijzen vragen over waarneming: wat zien we en hoe worden we ons onze omgeving werkelijk gewaar?

De motieven zijn eenvoudig en meestal heel dichtbij: de bodem onder mijn voeten waarop ik loop, de nabije omgeving.
Goed kijken waar je stapt. Open oog voor het schijnbaar gewone, het onopvallende, het onaanzienlijke in het direct aanwezige en ook de pracht van de steeds veranderende wisselwerkingen van zonlicht en schaduw.

Er schuilt schoonheid in natuurlijke processen als groei en vergaan, maar ook in sporen, tekens, erosie, slijtage en verval, in restanten en overgebleven brokstukken. Ze herinnert aan de vergankelijke aard van alles en nodigt uit tot existentiële reflectie, wekt een melancholisch besef op van wat verdwijnt – van wat ooit was en niet meer is.

nico hemelaar